بنو الفتح اولاد كسى كه عصر روز كشته شدن امام حسين به عنوان بشارت براى يزيد سوره « انا فتحنا لك فتحا مبينا » مى خواند ( ص 378 ) . مؤلف سنى و شيعه بودن برخى از مؤلفان را نمى شناسد . براى مثال چند مورد از كتاب الزينه نقل مىكند اما نويسنده آن را سنى مىداند ( ص 219 ، 250 ) در حالى كه مؤلف اين كتاب ابوحاتم احمد بن حمدان رازى و شيعه اسماعيلى است . شگفت آن كه مصححان كتاب هم در پاورقى نوشته اند به اين كتاب دست نيافته اند . در جاى ديگرى از محمد بن سائب ياد كرده و اين كه همه مفسران بر اين باورند كه آيه تطهير در باره على و فاطمه و حسن و حسين است جز محمد بن سائب . سپس مى افزايد كه محمد بن سائب به فساد اخلاق شهره بوده است . شهر بن حوشب هم كه اين خبر را از او نقل كرده همان بود كه يك گونى آرد از همسايه اش دزديد و در دارالقضاء قسم خورد كه چنين نكرده اما گونى آرد در خانه اش پيدا شد ! ( ص 241 ) . در باره زيارت قبور امامان ( ع ) هم مى نويسد : يكى از كرامات على و اولادش همين توجه مردم به زيارت آنهاست . شب و روز و تابستان وزمستان هزاران نفر به زيارت آنان مى روند . در ايام سوگوارى براى على و حسين سيصد هزار بلكه بيشتر در آنجا اجتماع مى كنند . علما كتابها در وصف زيارتشان مى نگارند . همه عالميان عظمت مزار آنان را مى بينند ، عظمتى كه هيچ سلطانى در شرق و غرب ندارد . سال و ماه نمى گذرد كه عده‌اى از مريضها سر قبر آنان شفا مى يابند و اين مشهور است . اين كه خداوند اينچنين قلبها را براى رفتن به مزار آنان تسخير كرده امرى خارق العاده و خود دليل بر امامت آنان است ( 245 ) . به باور وى ، شيعيان در قياس با ديگران ، پرهيزشان از شراب و زنا مسلم و در اقامه فرايض و عبادات اهتمام دارند . در حالى كه مخالفان به عكساند . وى مى افزايد : من وقتى اجدادم را با اجداد آنان مقايسه مى كنم همين حال را در شرق و غرب مىبينم و مىفهمم كه آنان بايد به من اقتدا كنند نه من به آنان .